Historia

Zonglowanie to świetny przykład ludzkiej tęsknoty do idealnej formy aktywności, która byłaby jednocześnie zabawą i nauką. Prześledźcie z nami historię zonglowania sięgającą głębokiej przeszłości.

Co prawda były przypadki, ze uczono niektóre zwierzeta zonglerki róznymi przedmiotami, jednak wydaje się, ze jest ona raczej przeznaczona dla ludzi. Zonglerka jest stara jak sama ludzkość. Przez ostatnie cztery tysiące lat zachowało się duzo informacji o zonglowaniu. Najstarsza z nich dotyczy malowidła ściennego na bocznej ścianie egipskiego grobowca Ben-Hassana na górnym brzegu Nilu. Malowidło przedstawia wielu akrobatów i tancerzy oraz kobiety zonglujące dwiema piłeczkami i przypuszczalnie powstało 2 tysiace lat temu.

Nie sposób wymienić jedno miejsce które byłoby tą właściwą kolebką zonglowania, ale pewne jest ze zonglowano juz wiele stuleci przed naszą erą. W Chinach i na okolicznych ziemiach zonglowanie nie było na początku traktowane jako zabawa ale bardziej jako ćwiczenie medytacyjne na odszukanie równowagi między ciałem i duchem. Z Chin pochodzi jedna z najstarszych zonglerskich praktyk: diabolo

Za dynastii Han (206 rok pne) nazywało się "kouen-gen" co znaczyło "głuchy bambus, który gwizda" Do dnia dzisiejszego w Chinach wyrabia się diabolo z bambusa z otworami na końcu które powodują, ze diabolo piszczy.

Zonglowanie było waznym elementem wielu rytuałów i obrzędów świątecznych przez długie stulecia w Japonii, Chinach, wschodniej Azji, Iranie i Tybecie, gdzie długo było przywilejem szamanów i przywilejem rządzącego lub elementem inicjacyjnym w duchowym treningu. Wzmianki o zonglowaniu i balansowaniu róznymi przedmiotami mozna znaleźc równiez u starozytnych Azteków i Indian z Ameryki Środkowej.
Zonglowanie ma długą tradycję takze i na kontynencie europejskim. Wiemy, ze znali je juz starozytni Grecy ale bardziej popularne było jednak w Rzymie w pałacach Juliusza Cesarza. Tam szanowano umiejętność posługiwania się diabolem, tam rozwinęło się wiele dyscyplin, które uwazamy dziś za typowo zonglerskie. Z łaciny pochodzi tez słowo juggling ("jaculator' to po łacinie "człowiek który coś wyrzuca w powietrze"). W Rzymie uzywano tez słowa ventilatores (=machać nozem) i pilarii (=grać piłeczkami)

W kolejnych wiekach niewiele znajdujemy informacji o zonglerce. Zonglowanie było często łączone innymi zabawami jak z akrobacją czy pantomimą. Średniowieczni "jaculatori" byli często takze dworskimi lub ulicznymi grajkami. W epoce renesansu rozwinęły się wspaniale teatry wędrowne, które angazowały często zonglerów i akrobatów. Ich umiejętności bądź bawiły publikę bądź ją rozśmieszały- a wszystko za parę groszy wrzuconych do czapki Od tego momentu wyrózniamy początek zonglerki jako dyscypliny artystycznej i jej stopniowe uniezaleznianie się. Cała dalsza historia zonglerki jako dyscypliny artystycznej podziela wzloty i upadki teatrów wędrownych, oraz ich popularność. Wielki wpływ na rozwój zonglerki w tym okresie miały coraz liczniejsze kontakty z krajami dalekiego wschodu, gdzie zonglerskie umiejętności zawsze były na bardzo wysokim poziomie. Pozostaje faktem, ze dla naszego kontynentu zonglerka zawsze była bardziej ludową zabawą niz sztuką, i z tego powodu często pomniejszano jej znaczenie.

Od pierwszej połowy 19 wieku mozemy juz mówić o konkretnych miejcach występowania zonglerów, którzy osiedlili się w Europie od Anglii po Rosję. Najsłynniejsi zonglerzy pochodzą z Niemiec, Węgier i Włoch. Zonglowanie w tym czasie bardzo zyskało na popularności i mimo konkurencji ze strony cyrków i spektakli teatralnych stało się ulubioną rozrywką społeczną w wielu krajach. Moda na zonglowanie przyszła z Paryza, gdzie juz ok.1810 organizowano spotkania zonglerskie na Champs-Elysee, zakładano pierwsze zonglerskie kluby, i podziwiano umiejętności zagranicznych zonglerów na dworze cesarza Napoleona I. Największe dzienniki z tego okresu wspominają, ze zonglowanie było najpopularniejszą rozrywką społeczną. Tak było az do wybuchu I wojny światowej, kiedy nastąpił gwałtowny rozwój zabawek mechanicznych, produkowanych na wielką skalę. Takze szybki rozwój mediów przyczynił się do zaniku popularności zonglerki. Chociaz pamięć o zonglerce przetrwała, jeśli nie wierzycie spytajcie Waszych babć, czy nie bawiły się przypadkiem diabolo?

Dziś wzrasta zainteresowanie zonglerką przede wszystkim jako zabawą rekreacyjną, i mozliwością samorealizacji. W zachodniej Europie, ale takze w Czechach i na Słowacji, w Stanach Zjednoczonych, obserwujemy prawdziwy renesans zonglerki. Zonglerskie umiejętności pozwalają obecnie artystom nawet na tańce z ogniem podczas prezentacji alternatywnych i imprez kulturalnych. Wiele razy do roku odbywają się na caym świecie zonglerskie zjazdy i festiwale, zonglerskie spotkania i pokazy. Zonglowanie ma tez swój światowy dzień.
Rehabilitacja zonglerki odbywa się trochę okręzną drogą, zarówno poprzez wspólne występy zonglerów i akrobatów(spektakle tzw. Nowego Cyrku) jak i dzięki ściśle wyspecjalizownym grupom zonglerskim jak Compagnie Jerome Thomas czy Cirque du Soleil z Francji a moznaby wymienić jeszcze inne.

Komentarze:

Autor: hetsdqcb

Dodano: 17-05-2010 16:57

fxVnXe <a href="http://mvmmprxnngpj.com/">mvmmprxnngpj</a>, [url=http://mqmhpmqhzong.com/]mqmhpmqhzong[/url], [link=http://gjhgnrihspde.com/]gjhgnrihspde[/link], http://naazguecebes.com/